De wereld in een spreadsheet

Van het blog van Sylvia Stuurman

Wat met techniek te maken heeft past perfect in een spreadsheet

Voor iemand met Asperger bestaat de wereld uit een (enorme) verzameling feiten. Om een beslissing te nemen of een mening te vormen, is er naast die verzameling feiten ook een moraal: een aantal regels over wat goed is en wat kwaad is. Het is dan simpelweg een kwestie van het spreadsheet van feiten doorrekenen, met de gewichten die de regels aan de feiten geven.

De notie ‘subjectief’ bestaat dus in feite niet, voor iemand met Asperger. Er zijn feiten en er zijn regels, en aangezien die regels universeel zijn in de ogen van iemand met Asperger, kun je over allerlei kwesties in feite maar op één conclusie uitkomen. Tenzij je niet goed bent in het rekenen met een spreadsheet natuurlijk, en dat komt nogal eens voor, gezien het grote aantal mensen dat het niet in alle gevallen eens is met degene met Asperger. (Meer…)

Een partner met Asperger

Van het blog van Sylvia Stuurman

Waar andere vrouwen gevraagd wordt te poseren naast de Ferrari, word jij juist gevraagd uit de weg te gaan voor de foto 😉

Pas toen we al jaren met elkaar samenleefden kwamen we er achter dat Ernst het syndroom van Asperger heeft. Inmiddels is er (zoals dat hoort voor je met zekerheid kunt zeggen of dat zo is) een zeer uitgebreide diagnose gesteld. En inmiddels heb ik, uiteraard, zo’n beetje alles gelezen wat er te vinden is over dat syndroom van Asperger. Hoe is dat, een partner zijn van iemand met dat syndroom van Asperger?

In de eerste plaats verandert er natuurlijk weinig ten opzichte van de situatie voor er een diagnose ligt: Hij blijft dezelfde persoon; een etiketje verandert niets wezenlijks aan wie iemand is. Ik had al lang gemerkt dat Ernst soms vreemd reageerde, anders dan andere mensen. En ik had me al lang op het standpunt gesteld dat ik zo goed voelde dat zijn bedoelingen goed waren, dat ik dat vreemde gedrag nooit heb toegeschreven aan onwil, luiheid, kwaadwillendheid of egoïsme (zoals mensen met het syndroom van Asperger tijdens hun leven helaas heel erg vaak overkomt). (Meer…)

 

Empathie en autisme

Van het blog van Sylvia Stuurman

Iemand met autisme voelt het `godverdegodver’ haarscherp aan

Over autisme wordt nogal eens gemeld dat wie autisme heeft geen of weinig empathie zou voelen. Wikipedia vertelt bijvoorbeeld: “Zo worden autisme en het syndroom van Asperger vaak gekarakteriseerd door een verminderd vermogen tot empathie voor een andere persoon”.

Wie daadwerkelijk iemand kent met het syndroom van Asperger weet dat iemand met autisme wel degelijk heel veel empathie kan voelen: wat Wikipedia meldt klopt simpelweg niet, tenzij je een veel te nauwe definitie van empathie hanteert. Hoe zit het dan wel? (meer…)

Indrukken filteren en autisme

Van het blog van Sylvia Stuurman:

Een klassieke auto bewonderen

Ik ben altijd al geïnteresseerd geweest in autisme, sinds Nico Tinbergen, de etholoog, samen met z’n vrouw vanuit z’n biologische kijk probeerde te bekijken hoe autistische kinderen reageren.
Sinds bij Ernst het syndroom van Asperger is geconstateerd ben ik me nog veel meer gaan verdiepen in autisme en het syndroom van Asperger.

Autistische trekken kun je bij veel mensen zien (ik herken er een behoorlijk aantal bij mezelf), maar er is een groot verschil tussen iemand met een aantal autistische trekken en iemand met het syndroom van Asperger (of een andere “echte autist”). Hoe zit dat? (meer…)

Au-test: Au’t is’t

Doet dat pijn?

Soms wel, zeker als de Autest nogal laat in je leven plaatsvind kan de uitkomst van de uitgebreide beschrijvende diagnose heel hard aankomen, en veel pijn doen.

Herinner je dan de eerste fietslessen, hoe pijn dat deed als je weer eens dwars door je spijkerbroek heen de vellen van je knieën en polsen viel. En kijk eens hoeveel plezier je van die pijnlijke lessen hebt, als je de wereld verkent vanaf het ijzeren ros.

Zo is het ook met de Autest voor de Autist oftewel de Diagnose:
“U bevind zich in het Autsime Spectrum Systeem”

Dat woord alleen al heeft zo’n enorme lading, want Autist is helaas nog steeds het meest bekend als scheldwoord om ongevoelige individuen af te serveren en denigreren. Hoe bizar als je bedenkt dat de meeste mensen in het Autisme Spectrum buitengewoon ontwikkeld en buitengewoon gevoelig zijn.

Velen hebben vaak geen enkel filter dat hen beschermt tegen de indrukken van de zeker voor hun gevoel op hol geslagen wereld. De beelden, geluiden, geuren, emoties en de stress die hun ieder moment van de dag bestoken, zijn zo vermoeiend en vooral de emoties van de mensen in de omgeving die je als Au’t is’t  binnenkrijgt maar waar je niet mee hebt leren omgaan, laat staan dat men je geleerd heeft om die te verwoorden. En doordat gewone mensen op de vraag die dan bij je naar boven komt; ‘is er iets’ standaard beantwoorden “nee hoor er is niets” maakt het ook niet makkelijker om met de emoties van anderen om te gaan, waardoor je die opgedane kennis ook niet kunt benutten om je eigen emoties onder woorden te brengen.

Hoezo ongevoelig, het omgekeerde is eerder waar, OVER gevoelig.

Filtertje, filtertje aan de wand …
wie is de overbelastste van het land?

Waar de gewone mens een enorme rust ervaart hoort de autist zijn eigen hart bonzen het suizen van het bloed door de oren, en op latere leeftijd vanwege de aanhoudende stress ook het ongewilde “oorsuizen” de Tinnitus, gevolg van een brein dat gewend is aan voortdurende indrukken verwerken, en bij gebrek aan input, dan maar geluid verzint.

Straks verder… even geduld aub